antberrytuna;;* View my profile

พูดกับปลาทูน่า!!

สวัสดีจ้าทุกคนที่กำลังอ่านฟิคสั้นนี้อยู่ข้อน้อยทูน่าเองนะจ๊ะ เนื่องจากเลยวันวาเลนไทน์มา 7 วันพอดี ทูน่าก็เลยจัดสรรทำฟิคเป็นของขวัญวาเลนไทน์ให้ทุกคนนะคะ ;’) เรื่องนี้ลบไปนานแล้วละ แต่ว่าเพื่อนกดดันเค้า อยากให้เขียนอ๊ะ ก็เลยทำมาเป็นเวอร์ชั่นฟิคสั้นแทนหวังว่าจะสนุกกับมันนะคะ รักทุกคนที่เม้นให้ รักทุกคนที่อ่าน ไม่เกลียดนักอ่านเงาหรอกนะคะ แต่ถ้าเม้นได้ก็เม้นเถอะ สงสารคนเขียนบ้าง TOT’

.ใครเกลียดชายรักชาย กด (x) ออกไปเลย!! . ไม่ชอบพูดหลายครั้งนะ ;’)

 

พูดกับฟิคเรื่องนี้ต่อ

            มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างเศร้านะ เศร้ามากด้วย TOT’ ได้แรงบันดาลใจจากความเศร้าหมองของนิยายหลายเรื่องเอามันมารวมๆ กัน อ่า . . . เรื่องนี้แอบเรทด้วยนะแต่ก็แค่แอบนิด ๆ เท่านั้น เพราอะไรนะหรอ ทูน่าเขียน NC ไม่เป็นนะสิ แน่เนอะ ๆ - - เรื่องนี้เกิดจากเรื่องสองรเรื่องมารวมกันคือเรื่อง  Valentine's Day with the same feeling.’ กับเรื่อง ‘Valentine's Day with a big mistake.’

 

ขอให้สนุกกับของขวัญวันวาเลนไทน์นะคะทุกท่าน

จขบ.ขี้เกียจทำโปสเตอร์ใหม่ เอาผิด ๆ แบบนี้ไปแล้วกันนะคะ T^T' เขียนผิด ๆ

 

Title: Drak Diary   Valantine Diary

Writer : Antberry

Pairing: 10069 & 8059

Fanfic : KHR

Warning: Yaoi

Rate: xxx

…………………….

 

Valentine's Day with the same feeling.

 

‘ไม่เคยมีใครหรอกที่ลืม ‘รักครั้งแรก’ ได้’

Byukuran Jasso . .  .

ผมถูกคนที่ผมรักมากที่สุดบอกเลิก เธอไม่รู้เลยว่าการบอกเลิกนั้นทำร้ายจิตใจของผมเหมือนดั่งหนามของดอกกุหลาบแทง แต่น่าเสียดายนะที่น้ำตาของผมกลับไม่ไหลเลยสักหยด นั้นอาจจะเป็นเพราะผู้หญิงคนนี้ไร้ค่ามากในสายตาผม หึ . . . ไร้สาระหน่าผู้หญิงคนนี้นะผมรักเธอมากที่สุดเลยนะ เธอผู้นั้น  . . . ‘โรคุโด มุคุโร่’

“พะ . . . พี่เบียคุรัน” น้องสาวของผมเดินก้ามหน้าเข้ามาหาผม ซึ่งต่างจากทุกวันที่จะยิ้มแย้มเข้ามาหา

“มีอะไรหรอ น้องสาวของพี่ ^^”

“หนูท้องได้ 3 เดือนแล้วละคะ”

กึก . . .

            “กับไอ้ยามาโมโตะใช่ไหม ฮายะจังทำไม . .  .เธอคิดว่าคนอย่างเจ้านั้นจะรับผิดชอบหรอ เธอคิดบ้างไหมห๊ะ  . .”

            “คะ . . . คือหนูขอโทษ ฮือ . . . หนูขอโทษ ”

 

ปัง!! ประตูบ้านถูกเปิดออกด้วยความแรงพร้อมกับร่างของชายหนุ่มที่มีนามว่า ‘ยามาโมโตะ ทาเคชิ’ เจ้าตัวปัญหาของเรื่อง และข้างๆ ตัวของเขา ‘โรคุโด มุคุโร่’ บ้าหน่านี่ต้องเป็นเพราะกาแฟยาวบ่ายนั้นแน่ๆ ที่ทำให้เขาเห็นแฟนสาวในอดีตของเขา

“พี่เบียคุรันครับ ผมสัญญาว่าจะรับผิดชอบน้องสาวของพี่ ผมจะดูแลเธอเอง”

“นายแน่ใจหรอ ขนาดตัวนายเอง นายยังเอาไม่รอดเลยนะ ไอ้เด็กเมื่อวานซืน!!!”

 

เพี๊ยะ !! ใบหน้าของผมร้อนผ่าวเพราะแรงตบของมุคุโร่

 “นายไม่มีสิทธิ์มาด่าน้องชายของฉัน น้องฉันก็บอกแล้วไงว่าจะรับผิดชอบนะ เลิกบ้าเหมือนหมาได้แล้ว แล้วก็เลิกเอาเรื่องฉันกับเรื่องน้องมาปนกันด้วย โตๆกันแล้วน่าจะแยกอะไรเป็นอะไรได้แล้วนิ เบียคุรัน . .  .”

.

.

.

 

ร่างกายของผมขยับไปเอง โดยที่สมองยังไม่ทันจะสั่งการแขนดึงข้อมือเล็กนั้นและลากไปที่สวนหลังบ้าน เธอเหมือนพยายามต่อต้าน แต่มีหรือจะสู้แรงของผมได้  . . .

“งั้นเรามาสะสางเรื่องของเรากันก่อนดีไหมละ . . . หืม มุคุจัง”

“ฉะ . . . ฉันว่าเราอย่าเอาเรื่องนั้นมาพูดอีกเลย มันจบไปแล้วนะ นี่มันก็ผ่านมาตั้ง 3 ปีแล้วนะ”

“หรอ . . . แต่ดูเหมือนเธอจะทำฉันไว้แสบมากเลยนะ”

“นายฟังฉันก่อนสิ . .  . ที่ฉันหายไปนะเพราะ . . . ”

“ฉันไปมีความสุขกับผู้ชายคนอื่น ทีดีกว่านายนะสิ” ผมตอบแทนเธอ เธอทำสีหน้าตกใจอย่างบอกไม่ถูก

“ไม่ใช่แบบนั้นนะ ไม่ใช่สักหน่อย นายอย่าคิดไปเองแบบนั้นสิ . . . ” ผมเห็นเธอก้มหน้า และหยดน้ำตาใสๆ ไหลออกมา ให้ตายสิ ~ น้ำตาเธอชนะผมทุกทีเลยละน้า ผมหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าออกมาเช็ดให้เธอ

“นายจะฟังความจริงจากฉันได้หรือยัง เบียคุรัน” เธอกำผ้าเช็ดหน้าของผมไว้แน่น ก่อนจะพูดประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

“เล่ามาสิ . . . แต่ฉันไม่รับรองนะว่าจะเชื่อนะ”

“ความจริงก็คือว่า พ่อของฉันท่านเป็นคนที่ค่อนข้างมองการไกล ไกลมากด้วยละนะ -  - ท่านรู้เรื่องที่ฉันคบกับนาย ท่านจึงคิดว่าฉันอาจจะสนุกสนานกับความรักมาก จนลืมเรื่องสำคัญอย่างการดูแลบริษัทของท่าน ท่านจึงถามฉันโดยตรงว่ายังที่จะสืบทอดมรดกของท่านอยู่หรือป่าว ถ้าอยากก็ช่วยให้ความสนใจกับการเรียนด้วย ไปเรียนต่อเมืองนอกซะ ไปเรียนรู้วิธีการทำงานในอนาคต ส่วนเรื่องความรักก็ปัด ๆ มันออกไป ไม่งั้นความรักของฉันอาจจะทำให้บริษัทของพ่อฉันพังพินาศได้นะ ฉันขอโทษแล้วกันนะ ฉันอยากให้นายรู้ไว้ว่าฉันรักนายนะเบียคุรัน ถึงแม้ว่ามันจะสายไปแล้ว นายไม่จำเป็นต้องรับรักจากฉันก็ได้นะ ขอแค่ให้เข้าใจก็พอว่า ฉันไม่เคยเลิกรักนายเลย . . . นะ” เธอยิ้มบางๆ ให้ผมก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่น

“แต่ดูเหมือนว่า น้องชายของเธอจะร้ายกาจกว่าเธอหลายเท่านะ”

“เฮ้อ~ นั้นสินะ คนที่ไม่เคยจริงจังกับใครอย่างยามะนะ ดันทำเรื่องแบบนี้ฉันก็ไม่สบายใจเท่าไหร่เลย อุตส่าห์เรียนจบแล้วแท้ๆ ดันมีเรื่องไม่ดีแบบนี้ รู้สึกเศร้าใจยังไงก็ไม่รู้ แถมยังปวดใจแบบนี้อยู่ด้วย”

“ก็พิสูจน์สิว่ายังรักฉันอยู่ ไม่แน่นะหลังจากนั้นฉันอาจจะให้โอกาส เป็นแบบเดิม”

“พิสูจน์ . . . ”

“ถ้าเธอรักฉันจริง ต้องจำวันที่เราเจอกันครั้งแรกได้แน่ ทำให้มันเกิดขึ้นอีกครั้งสิ ”

“ห๊ะ ? ”

 

         Rokudo Mukuro .  . .

            แน่นอนฉันไม่ลืมมันหรอก วันที่เราเจอกันครั้งแรกนะ มันป็นความทรงจำที่หน้าขายที่สุดเท่าที่ฉันจะจำได้เลย ฉันตกหลุมรักหนุ่มฮอตของโรงเรียนอย่างนายเบียคุรัน  ความรักครั้งแรกของฉัน . . .

ห้องสมุดโรงเรียน 

‘อ่า  . . . วันนี้เขาจะมานั่งอ่านหนังสือที่เดิมหรือป่าวน้า’ สาวน้อยผมเปียสองข้างที่มีสีเหมือนท้องฟ้ายามราตรี ดวงตาสองสีกำลังสอดสายตามองหาใครบางคน . . . ว่าแล้วเธอก็สะดุ้งเฮือก! เมื่อรู้ว่าคนคนนั้นอยู่ห่างจากเธอแค่นิดเดียวเอง ชุดยูนิฟอร์มโรงเรียนช่างเข้ากับเขาเหลือเกิน ว่าแล้วหญิงสาวก็หยิบจดหมายรักในกระเป๋าออกมา จดหมายที่เธอเขียนทั้งคืน เอ้าละเป็นไงเป็นกันวันนี้!!!  แต่แล้วในขณะที่เธอกำลังจะเดินออกไป ก็ถูกหญิงสาวอีกคนเดินตัดหน้าไป อ่า . . . ต้องกลับไปตั้งหลักอีกแล้ว T^T’

อ๊ะ ! O___O!? เธอยื่นจดหมายให้เบียคุรัน แต่เขากลับดึงมาแล้วฉีกมันเป็นชิ้น ๆ ถ้าเป็นเธอจดหมายนั้นจะเหลืออะไรละ เธฮคิดได้ดั่งนั้นจึงตั้งท่าว่าจะเดินกลับ แต่แล้วกลับมีมือหนึ่งดึงไหล่เธอไว้

“สาวน้อยมาแอบมองฉันหลายวันแล้ว มีอะไรหรือป่า