antberrytuna;;* View my profile

'' ฟิคสั้น Libel that is different. [BF]

posted on 08 Mar 2011 14:30 by antberry

Titel : Libel that is different.

Wirter : antberry

Pairing : BF (? )

Fanfic :  KHR

Warning : Yaoi

Note ,,,

จบสักทีบอกตรงๆ เลยว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แต่ง NC เพราะว่าเคยลองแต่งเล่น ๆ ในสมุด

ตอนป.6 มานานแล้ว แต่ว่าไม่ค่อยมีคนสนใจจะอ่าน (ตอนนั้นแต่งคู่ 1827 )

หลายคนอ่านแล้วคงคิดว่าเรื่องนี้มัน NC น้อยไปหน่อย ขอโทษด้วยนะคะ

คือว่าไม่ถนัดแต่งแบบนี้ทำไหร่ -.,-' ส่วนชื่อเรื่องนั้นก็แปลกันแบบตรงตัวเลยก็คือ

Libel that is different = การกลั่นแกล้งที่แตกต่างไปจากเดิม
 
ใครไม่ชอบกดออกไปเลยนะคะ ฟิคสั้นอันนี้มีตัวขาวซ่อนอยู่ อย่าลืมกด Ctr +A ด้วยนะคะ
 
ถ้าสั้นเกินต้องขอโทษด้วยนะคะ เวลามีจำกัด !!
 
 
 
 
 
 
 

 
ปล.เรื่องนี้แอบจิตนิดหน่อย
ปล.มีแถมเล็ก ๆ น้อยด้วยเน้อ
ปล. เจอกันใหม่เอ็นทรีหน้านะคะ x)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เจ้าชาย และ กบ เิดินทางมาเจอกันแล้ว ><''

 

______________________

 

 

 

 

 

 

 

 

“วันหยุดคือวันที่จะได้พักผ่อนอย่างสบายใจ”

“แล้วทำไมกลับกลายเป็นวันที่ต้องลำบากใจ”

. . .

 

                แสงแดดตอนเช้าส่องเข้ามาตรงใบหน้าเต็มที่ถ้าใครยังสามารถนอนหลับอยู่นี่ก็ไม่ใช่คนแล้วละ ร่างเล็กรีบลืมตาขึ้นมาด้วยความแสบตา สายตาสาดส่องไปรอบๆ ห้อง ไม่พบแม้แต่ใคร แล้วใครกันนะที่มาเปิดหน้าต่างห้องของเขา ร่างเล็กเกาหัวด้วยความงุนงง ก่อนจะเดินออกไปดูข้างนอกห้องแต่กลับมีมือหนึ่งดึงไว้

“อะไรกัน เจ้าชายอุตส่าห์เดินมาปลุกที่ห้องให้แล้วนะไม่คิดจะขอบคุณหน่อยหรอ”เสียงที่คล้ายกลับกระซิบดังลงมาข้างหู ทำเอาร่างเล็กขนลุกไปทั้งตัว

“กะ . . . ก็ผมไม่เห็นนิครับ แล้วเข้ามาห้องของคนอื่นตามใจชอบได้ยังไงกันครับ”ร่างเล็กหันไปมองด้วยสายตาเคืองๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมา

“ชิชิชิ! ก็ไม่อยากปลุกหรอก ถ้าบอสไม่ทิ้งกระดาษนี่ไว้บนโต๊ะน่ะ” ร่างสูงยื่นกระดาษที่ว่ามาให้ร่างเล็กรับมาก่อนจะตั้งใจอ่านในใจ

 

‘พวกฉันจะไปพักร้อนกัน ฝากดูแลปราสาทกันด้วยละ แล้วเจอกันอีก  3 วัน ’

 

 

อะ . . . อีกสามวัน = = ‘

 

“ทำไมเขาต้องทิ้งพวกเราไว้ด้วยทำไม!!” เสียงที่เหมือนกับจะกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งของฟรานทำให้เบลเฟกอลถึงกับจี๊ดขึ้นหัวด้วยความหงุดหงิด

“เจ้าชายจะไปรู้ไหมเหล่า แต่ก็ดีนะเจ้าชายจะได้แกล้งกบตั้ง 3 วันแน่ะ ” ฟรานทำเสียงจิจ๊ะให้ลำคออย่างไม่พอใจ ก่อนจะรีบเดินออกห่างคนโรคจิตที่กำลังเพ้อถึงสิ่งไร้สาระ

“ผม - จะ -  ไม่ - อยู่ - ที่ - นี่ - เด็ด – ขาด! ”   ฟรานทำท่าจะเดินออกไปแต่กลับถูกมือหนากระชากร่างให้เซไปชนเข้ากับแผงออกกว้าง ใบหน้าของฟรานที่เป็นสีเนื้อเปลี่ยนเป็นสีชมพูเรื่อ ๆ

“ถ้านายไม่ฟังฉันละก็ . . . เจ้าชายจะลงโทษเจ้ากบแล้วนะ”

“คะ . .  . คื