antberrytuna;;* View my profile

'' ฟิคสั้น KHR Party part 1 [ALL]

posted on 28 Mar 2011 15:50 by antberry
  •  Title :  KHR Party สิ่งที่คุณคิดว่ามันไม่ใช่ แต่มันกลับใช่  
  • Author:  Antberry
  •  Pairing:  = = ; ดูเอาเอง บอกไม่ถูกคะ   
  •  Categories: รั่ว ๆ ฮาๆ ไม่จริงจัง แล้วแต่ท่านจะคิด
  •  Rate:  G แล้วกัน เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านไม่ดี 55555
  • Note :  ฟิคนี้ไม่มีอะไรจะจริงจัง อ่านแบบเน้นคลายเครียด  แต่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักร่วมเพศชายงามรักชายงาม ถ้าท่านใดไม่ประสงค์สามารถกด [X] แล้วโทรออก เอ๊ยย กดออกไปได้เลย  ฟิคเรื่องนี้ถูกจัดทำขึ้นเพื่อหายอาการดองบล็อกนั้นเอง อ่านไปอย่าคิดมาก เอาละไปเริ่มกันเลยแล้วกันเนอะ !!

 

เข้ามาหาตัวผิดและตัวที่หายไป มาแก้แล้วเรียบร้อย !!

 

-----------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

งานเลี้ยงเฉลิมฉลองอะไรสักอย่าง

 

 

 

 

 

                เสียงคนกรี๊ดกร๊าดดังสนั่นไปทั่วงาน นั้นคงไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับงานเลี้ยงสังสรรค์แต่เสียงนี้กลับเป็นเสียงร้องของชายหนุ่มหมาดเข้มที่มีนามว่า ‘ฮิบาริ เคียวยะ’ หลังจากที่เขาได้เก็บกดมานานจึงทำให้วันนี้เค้าได้ปลดปล่อยออกมา แต่โชคดีของเขาที่แขกในงานมีแต่เพียงคนรู้จักกันเท่านั้น

 

“เอ่อ . . . รีบอร์นนายว่านี่คือคุณฮิบาริจริง ๆ นะหรอ” เด็กชายผมสีน้ำตาลกาแฟอ้าปากเหวอก่อนจะหันสายตาไปมองร่างสูงที่กำลังโบกไม้โบกมือไปมา = [ ] =;!

 

‘เฮ๊ยยย ! นั่นคุณฮิบาริจริง ๆ หรอฟ่ะ’ สึนะได้แต่เพียงร้องถามในใจ

 

“บางทีฉันคิดว่านี่อาจจะเป็นงานเลี้ยงที่ดีก็ได้นะ ได้เห็นอะไรดี ๆ ” รีบอร์นพูดก่อนจะเดินหายไป ทิ้งสึนะที่ยังคงงงเป็นไก่ตาแตกอยู่คนเดียว

 

 

“โกคุเทระเราก็ไปเต้นกับเขากันเถอะ "

“เพลงอะไรของแก =  = ไอ้บ้าเบสบอล”

“จั่งซี่มันต้องถอน จั่งซี่มันต้องถอน จั่งซี่มันต้องถอน…..”ยามาโมโตะร้องเพลงก่อนจะฉุดกระชากลากตัวโกคุเทระเข้าไปในวงล้อมที่ทุกคนกำลังแด๊นกันอย่างเมามันส์

 

 

ขนาดยามาโมโตะยังหลุดโลกเลยหรอ =  [ ] =;’ สึนะหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อก่อนจะทรุดลงนั่งเก้าอี้

 

                สึนะสอดสายตามองทุกคนในงานที่กำลังเปิดเผยธาตุแท้ของตัวเองออกมา ตกลงนี่มันงานเลี้ยงเฉลิมฉลอง หรือว่างานอีเวนต์ปลดปล่อยความเป็นเธอออกมากันแน่ - -  สึนะนั่งถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายก่อนที่สายตาจะหยุดไปที่ชายหนุ่มสองคนที่กำลังกอดจูบกันอย่างเร่าร้อน (แว้กก ชูป้ายห้ามเรท ทันที TT^TT  ) สึนะจ้องมองอย่างใจจดใจจ่อ นี่สินะสิ่งที่น่าสนใจที่สุดในงาน  ชายหนุ่มผมสีทองกำลังละลาบละล้วงเด็กหนุ่มผมสีน้ำทะเลอย่างไม่ลืมหูลืมตา

 

‘= ,,= ว้าวว ~ นี่สิสิ่งที่ดีที่สุด ’

 

ทุเรศนะครับ =  = มองคนอื่นเขาทำเรื่องส่วนตัวนะ”

“หะ  . . . เอ๋ เอนมะคุงมาได้ไงเนี่ย O / / / O ”สึนะหันกลับมามองเด็กหนุ่มผมสีแดงที่กำลังมองเขาด้วยสายตาเอือมระอา

 

“ฉะ . . . ฉันเดินมานะ พอฉันเหาะไม่เป็นนะ - -  ” เอนมะตอบด้วยความใสซื่อ

“นั่นน่ะสินะ ฉันก็ถามอะไรแปลก ๆ =  = ”

“ว่าแต่นายจะมองสองคนนั้นจูบกันอีกนานไหม ? ”

“อะไรฉันปล่าวน้า ปล่าวจริง ๆ ไม่ได้ม๊องไม่ได้มอง ” สึนะกลบเกลื่อนหันไปมองฮิบาริที่ยังคงเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกไปมา (พอเหอะคะ T^T FC คุณฮิมากระถีบฉันแล้ว )

“แล้วนายมาทำก๊กอะไรอยู่คนเดียวละ ไม่ไปสนุกกับคนอื่น ๆ หรอ ” เอนมะถาม

“ก็อยากอยู่แต่ฉันไม่มีเพื่อนนะ ”

“’งั้นฉันจะเต้นเป็นเพื่อนนายเอง”

 

 

 

 

 

 

O.O

 

 

 

 

 

                พูดจบมือหนาก็ฉุดมือร่างสึนะเข้าไปในวงล้มนั้น ทั้งคู่ได้แค่เพียงขยับตัวไปมาตามสเตปเพลงเล็กน้อยซึ่งต่างจากคู่อื่น ๆ ที่เต้นยั่วกันไปยั่วกันมาด้วยท่าเต้นอันเร่าร้อน บางคนก็ถอดเสื้อเต้น บางคนขยุ้มหัวตัวเองไปมา เหมือนแมวน้อยยั่วสวาท จะมีก็เพียงเด็กหนุ่มผมสีแดงและเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลกาแฟเท่านั้นที่เต้นดูเป็นผู้เป็นคนอยู่บ้าง

 

“ว้าวสนุกมากเลยละ”สึนะยิ้มก่อนจะเงยหน้าบอกเอนมะ

“ผมก็เหมือนกัน ได้เห็นนายมีความสุขฉันก็ดีใจแหละ”

“เมื่อกี้เอนมะคุงพูดว่าอะไรนะ ฉันไม่ได้ยิน” สึนะตะโกนถามเสียงดัง เพราะเสียงดนตรีช่วงเมื่อกี้มันดังขึ้นกว่าช่วงปกติ

ช่างมันเถอะ  . .  .

 

 

ตัดมาทางมุมบุฟเฟ่อาหารฟรีกันบ้าง

 

“คุณจะกินอีกนานไหมครับ คุณเบียคุรันผมจะกลับถ้าคุณสนใจขนมมากกว่าผม !”

“อะไรเหล่า มุคุจัง เราเพิ่งมาถึงกันเองกินก่อนสิ แล้วเดี๋ยวค่อยไปเล่นเกมกัน”

“แต่ผมอยากเล่นเกม TT^TT ; ขนมนะที่บ้านก็มีไว้กลับไปกินที่บ้านเหอะน้า ๆ ”

“ว้าว~ เมื่อกี้มุคุจังอ้อนผมด้วยน่ารักจังเลย ป่ะงั้นเราไปเล่นเกมกันดีกว่า” เบียคุรันทิ้งขนมในมือก่อนจะกอดร่างบางและหอมแก้มซ้ายหอมแก้มขวา

 

“พอได้แล้วครับ  -  - ผม-จะ-ไป-เล่น-เกม !!!!”

“คร๊าบๆ T^T ที่รักโหดจังเหว้ออออ”

                ทั้งคู่เดินมายังซุ่มเกม ‘แน่จริงก็เอาเด่’ = =  ; เป็นเกมที่ไม่มีอะไรมากมาย เพียงแค่คุณทำตามใบฉลากที่อยู่ในโอ่งใบใหญ่นี้ แล้วทำต่อหน้าทุกคนในงาน โดยการขึ้นไปทำคำสั่งนั้นบนเวที เบียคุรันยืนยิ้มให้กำลังใจดูข้างหลังก่อนที่มุคุโร่จะใช้มือล่วงลงไปในโอ่งนั่น

 

 

 

“อะไรกันหยิบ ๆ มันมาเหอะครับ ไม่กัดมือหรอก =  = ” ดีโน่เจ้าของซุ่มเอ่ยปากบอก เพราะเขาเบื่อหน่ายกับการเฝ้าซุ่มเหลือเกิน เพราะตอนแรกตัวได้ทำคู่กับฮิบาริก็ดีใจอยู่หรอก ช่วยกันสองคนแต่นี่อะไรหนีไปเต้นเฉย เลยต้องมานั่งเป็นตาแก่เผ้าร้านอยู่คนเดียว แถมยุงก็กัดด้วย

“= = ; คร๊าบ ๆ นี่ครับ” มุคุโร่ยืนเศษกระดาษมาหนึ่งใบจากเศษกระดาษอีกนับล้านที่อยู่ในโอ่ง

คุณต้องเต้นยั่ว รูดเสาหนึ่งเพลง และคุณจะได้พัดลมตั้งโต๊ะยี่ห้อวิกตำรวจครับ” ดีโน่อ่านข้อความก่อนจะเงยมองหน้ามุคุโร่ที่ดูเหมือนจะชิลกับคำสั่งนั้นมาก

“ได้ผมจะทำ เพื่อพัดลมตั้งโต๊ะวิกตำรวจ!! ”

 

 

 

“ดะ  .. . เดี๋ยวมุคุจัง แน่ใจแล้วหรอเต้นรูดเสาเลยนะตะเอง”

“ปกติคุณก็ให้ผมเต้นให้ดูที่บ้านไม่ใช่หรอ กะอีแค่ขึ้นไปเต้นบนเวทีจะเป็นอะไรไป ?”

 

“อะ . .เอ่อ . .เฮ๊ยย  ..  .. เดี๋ยวมุคุโร่คุง TT^TT ~  =  = ; แก๊ฉันจะฆ่าแกไอ้หัวสีขี้ ย้ากก” เบียคุรันทำท่าจะเข้าไปบีบคอดีโน่

 

“กะ . . .แกจะทำอะไร” ฮิบาริที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ ชักทอนฟาตั้งท่าป้องกันให้ดีโน่อย่างดี

“ขอบคุณนะเคียวยะ ^^;;”ดีโน่หายโกรธฮิบาริทันที แล้วกลับมายิ้มขอบคุณให้เด็กหนุ่มที่แสนน่ารัก

 

 

บนเวที !!

 

 

 

“คึหึหึ~ ทุกคนครับช่วยกรุณาหยุดเต้นท่าเสี่ยวๆ  ด้วยนะครับ ดีเจจัดมาเพลงอะไรก็ได้ อ่า . . .และขอเสาด้วยต้นหนึ่ง”

 

                พุดจบทุกคนในงานก็หยุดนิ่งเหมือนถูกชักปลั๊ก ก่อนที่ดีเจโชอิจิ (=[ ] =;! วะ . .  ว้าวว) จะชูนิ้วโป่ง และกดปุ่มคำสั่งให้เสาเหล็กผุดขึ้นมาจากพื้น ก่อนที่เพลงสุดเร้าใจจะดังขึ้น

 

 

 

“วี๊ดดวิ๊ววว~!!!!!”

                มุคุโร่เต้นตามจังหวะเพลงด้วยลีลาสุดเย้ายวน สำหรับเบียคุรันนั้นเป็นเรื่องปกติของแฟนตัวเอง แต่สำหรับคนอื่น ๆ แถบจะสลบคากองเลือด ผนักงานจึงต้องเดินออกมาแจกจ่ายกระดาษทิชชู่ให้กับแขกในงาน มุคุโร่ยังคงสนุกสนานกับเสาต้นนั้นพร้อมกับส่งสายตายั่วยวนมากให้ทุกคนในงาน และแล้วขีดสุดของเบียคุรันก็ไม่ไหว ของเหลวสีแดงได้ไหลพรวดลงมาอย่างรวดเร็ว

 

“แว๊กก !! ไอ้น้องขอทิชชู่ด้วย =,,=” เบียคุรันดึงกระดาษทิชขู่จากกล่องก่อนจะซับมันออกไป

 

 

เพลงจบลงแล้ว มุคุโร่ขอบคุณทุกคนก่อนจะเดินลงมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“น้องสาวขอเบอร์ได้ไหมจ๊ะ น้องนี่ลีลาสุดยอดจริง ๆ  ” จามาลหมอหื่นประจำโรงเรียนนามิโมริ เดินเข้ามาหามุคุโร่

“อ่า . . . มาเป็นแฟนให้ผมไหม ผมรักคุณ "แลมโบ้เดินเข้ามาพร้อมกับดึงมือของมุคุโร่เข้ามาจุมพิต

 

 

 

“เสียใจด้วย . . . นี่แฟนของผมครับ ”

 

                เบียคุรันดึงร่างบางเข้ามาหาตัวเองก่อนจะฉุดให้เดินไปตามแรงของเขา มุคุโร่ที่ยังงงกับเหตุการณ์เมื่อครู่จึงไปทำตามเบียคุรัน

 

“วันหลังเราจะไม่มางานแบบนี้อีกแล้ว ไปเอารางวัลแล้วเราจะกลับกัน”

“ดะ . . .เดี๋ยวสิ ผมยังเล่นเกมไม่จบเลยนะ”

“เกมหรอ . . . หึหึ . . . ไปเล่นกันบนเตียงเถอะที่รัก”

“ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!”

 

 

 

จบไปคู่หนึ่งแหละ =  = ; อิป๋าน่ากลัวจัง ต่อไปไปดูคู่เจ้าชายกบกัน  -w-

 

 

 

 

 

“รุ่นพี่ช่วยทำงานให้มันคุ้มค่าหน่อยได้ไหมครับ ?” ฟรานถามก่อนจะหันไปสนใจกับการเสิร์ฟอาหารให้แขกในงาน

“ก็เจ้าชายอยากไปทำงานไป กินกบไปด้วยนินา”

 

 

อุ๊ก!

 

“ทุเรศน่ะครับ -  -  จูบเมื่อกี้ยังไม่พอใช่ไหมครับ ” ฟรานถีบเบลสุดแรง

“อ๊ะ . . .แน่นอนสิ เจ้าชายจะกินอีก กินอีกเยอะ ๆ เลย”

“พอเถอะครับ มีเด็กอยู่ในงานเยอะมันจะไม่ดีนะครับถ้าพูดจา อนาจาร แบบนี้”

“ชิชิชิ ! ช่างมันปะไรละ = w= ; เด็กในงานนี้ก็พวกเดียวกันทั้งนั้นแหละ”

“= = ; นั่นมันก็จริงครับ แต่ช่วยทำงานให้มันดีกว่านี้หน่อยได้ไหมครับ”

“ชิชิชิ! ไม่ทงไม่ทำมันแหละกินกบพูดมากดีกว่า”

 

โครม! ถาดลอยกระเด็นหายไปไหนไม่รู้ ฟรานทำตาโตด้วยความตกใจ แต่ไม่ทันเสียแล้ว รอยยิ้มโรคจิตนั่นเข้ามาใกล้มาเรื่อย ๆ  และแล้ว .  .  .

 

ทุกอย่างก็ถูกตัดหายไป . . . .

 

 

 

 

 

 

 

“อะ . . .เอนมะ นายว่าคนมันเริ่มหายไปกันทีละคนสองคนไหม ?” สึนะถามด้วยความสงสัย

“ไม่รู้เหมือนกันสิฮะ -  - ”

“จริงด้วยสิ .  . . ฉันยังไม่ได้ขอบคุณนายเลยนินา  ”

“เรื่อง ? ”

“นายทำให้ฉันมีความสุขกับงานนี้ไง ^^ ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TBC .

 

 

 

 

 

 

จบ  .. . ซะเมื่อไหร่ !!

ขอต่อตอนหน้าอีกตอน แล้วกันนะ

ยังเหลืออีกตั้งหลายคู่ที่ยังไม่ได้รู้เรื่องอะไรกันเลย - - 

 

ขอสรุปก่อนว่าตอนนี้มีคู่ไหนโผล่มาบ้าง : 8059 , 0027 , 10069, BF , D18 , [มีอีกตอนหน้า~]

 

ปล.ตัวแดงคือจะไม่โผล่มาให้เห็นตอนหน้าอีก และจะมีอีหลายคู่โผล่มาอีก (':

 

เอาละ ๆ ฝากไว้แค่นี้ก่อน แต่เดี๋ยวคิดดูอีกทีว่าจะมีต่อดีไหม

 

 

“ต่อดีไหม ? TT^TT ”

 

ปล.อ่านแล้วเม้นด้วย!!


edit @ 29 Mar 2011 10:53:57 by antberry;tuna*

edit @ 14 May 2011 23:25:32 by antberry;tuna*

Comment

Comment:

Tweet

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฟิคนี้มันรั่ว
ฮาดีโน่ตอนบ่นมุ "ได้ผมจะทำ เพื่อพัดลมตั้งโต๊ะวิกตำรวจ!!" กร๊าก มุงกอ่ะ (อยากเห็นมุเต้น)อิป๋าก็รั่ว

#10 By เศษแก้วข้างทาง (210.1.31.28) on 2011-09-28 12:13

รั่วสมชื่อจริงๆ

#9 By โบกี้ (182.53.234.48) on 2011-03-31 21:13

รั่ว รั่วมากกก

หลุดโลก กรี๊ดๆๆ ><!

อ๊ายยย มีแต่คู่ที่เป็นปลื้มทั้งนั้น ถึง 0027 จะเหนือความคาดหมายเล็กน้อยก็เถอะ

#8 By TWINs on 2011-03-31 15:58

ฮ่าๆหนุก+รั่ว
ต่อเร็วๆน้า

#7 By II♪PaPuen♪II on 2011-03-29 10:44

เม้นบน...เอ่อ = ="


แต่พี่ชอบ D18 กร๊ากกก D18 บันซายยย//โดนเม้นบนตื้บ


ฟิคนี้รั่วสุโก้ยยย >O< มีแต่คู่โปรด อร๊ากกก



เห้ย ลืมๆ XS ล่ะ!?


ต่อเถอะนะจร๊าาา รอเสพ >w<

#6 By roku-san on 2011-03-28 21:04

เฮ้ยๆๆๆๆ ต่อๆๆๆๆๆ อย่าพึงจบเซ่!! =[]=

ชอบคู่ 10069 อ่ะ ถ้าจะบอกว่าใส่ชุดอะไร

หรือว่าไม่ใส่ // โดนตบ

หนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เอนมะสึนะ~ คู่นี้น่าร๊ากกกกกกกกกก

#5 By ~[::werrian::]~ on 2011-03-28 20:57

อยากเห็นมุเต้น >.,<

ป๋าเบียรั่วเกินเยียวยา

เพฟชอบ 1827 มากกว่าฮะ

แต่สนุกดีฮะ รั่วๆแบบนี้เพฟชอบ =w=b

#4 By '__Aqualoxxx on 2011-03-28 20:12

อยากเห็นมุเต้น >.,<

ป๋าเบียรั่วเกินเยียวยา

เพฟชอบ 1827 มากกว่าฮะ

แต่สนุกดีฮะ รั่วๆแบบนี้เพฟชอบ =w=b

#3 By '__Aqualoxxx on 2011-03-28 20:12

ต่อดีแล้ว...
แต่ - -'' ทูน่า

แนนบอกว่าแนนแอนตี้ D18 งายยยยย ! ToT
จับมาคู่กันซะได้ ไม่หวงหลานตัวเองแล้วใช่ไหม เอ็นมะน่ะ 555 ไม่เป็นอกหักจากทันฮิ ให้ BF ด้ามใจได้ ((ฮ่าๆๆ))

#2 By Penus Nanni'e (110.168.8.125) on 2011-03-28 16:15

รั่ว.. ฟิคนี้มันรั่วครับ!!
อยากเห็นมุคุเต็นจังเเหะ ท่าทางจะยั่วน่าดู=.,=
เเต่นี่ก็เป็นบทลงโทษอย่างนึงล่ะนะ เห็นมั้ยอิป๋าคาบไปบนเตียงเลย 555

#1 By muku=w=v (223.205.113.220) on 2011-03-28 16:14